کلمهی هاسپیتلیتی را به «آداب مهماننوازی» ترجمه کردهاند، انگار راهورسمی باشد که فقط در صنعت هتلداری و کافهداری کاربرد دارد. اما اگر هر مشتری از هر کسبوکار و سازمانی را مثل مهمان بدانیم و همانطور نورچشمش بخوانیم آنوقت است که به گستردگی معنی هاسپیتلیتی در زبان مبدا پی میبریم. اینکه مهماننوازی جزو پایههای اصلی بیشتر رشتهها و صنعتها است، چه هولدینگ ساختمانی باشد چه فروشگاهی که چیزی برای فروش دارد، چه بیمارستانی که خدماتش سلامترسانی است. راه چارهی بیماری که بدون همراه به بیمارستان مراجعه کرده و باید کاغذبازیها را انجام دهد، قبل از هر چیز، همدلی و همراهی با او است. شاید معنی اصلی هاسپیتلیتی همین باشد، فرارفتن از انتظارات یک مشتری یا برآوردهکردن رویاهای لحظهای آدمها.